نان را از هر طرف بخوانی نان است ..
حرفهایش ناتمام ..
دردهایش نگفتنی بود
دردهایش نهفتنی ..
و اکنون
بی بال پریدن را آغاز کرد ...
بدرود استاد ...
دفتر شعر قیصر هم بسته شد ..
با عرض تسلیت به جامعه ی شعر ایران و خانواده ی
استاد امین پور
روحش شاد .. یادش گرامی ..
" حرفهاي ما هنوز ناتمام ...
تا نگاه ميكني :
وقت رفتن است
باز هم همان حكايت هميشگي !
پيش از آن كه با خبر شوي !
لحظه عزيمت تو ناگزيز ميشود
آي ...
اي دريغ و حسرت هميشگي !
ناگهان
چقدرزود
دير ميشود ! "
به قلــــــــــــــــم س.حقيقت ( سروش حائری ) در سه شنبه هشتم آبان 1386
